Mauritsboompje op Usseler Es, rustplek voor Staatse verspieders

hoofdstuk 3

Als tiener maakte ik begin jaren vijftig van de vorige eeuw met mijn moeder en mijn jongere zus en nog jongere broer – mijn vader was enkele dagen voor het einde van de Tweede Wereldoorlog gestorven – vaak fietstochten door weiden en bouwlanden in de omgeving, naar Lonneker, naar Boekelo en dichterbij, naar Usselo, dat grensde aan het Stadsveld waar we woonden, aan het einde van de B.W. ter Kuilestraat. Op de Usseler Es wees Moeder ons het Mauritsboompje, genoemd naar prins Maurits, bekend uit de Tachtigjarige Oorlog, had ik thuis in een encyclopedie ontdekt. Het stelde eigenlijk weinig voor, die vlierboom aan de Boakenweg, een rustig, romantisch plekje voor verliefde stellen, zeker als het koren hoog op de omringende akkers stond. Zou het waar zijn dat prins Maurits hier had geslapen, zoals de mare ging, in 1597, in een herfstkoude nacht, met zijn manschappen, om de volgende dag in alle vroegte de Spanjaarden te verrassen en uit onze stad te verjagen?

Verder lezen?


Bronnen

4 / Godefridus speelde clavecimbel ‘voor het zuipen en het gewin’

Naar begin Geschiedenis