Van Volkscourant voor Twenthe tot Twentse Courant Tubantia

hoofdstuk 45

Als jonge journalisten van Tubantia begin jaren zestig zagen wij de verhoudingen tussen redactie en directie van de krant heel simpel. Wij schrijven de pagina’s vol, de directie zorgt dat er advertenties op de achterkant staan en dat de krant op tijd bij de lezer in de brievenbus ploft. Maar geleidelijk ontstonden andere ideeën, verder reikend, over de verhoudingen tussen hoofdredactie, redactie en directie. Chris Houwert, onze directeur, een man die leefde vóór en mét zijn krant, was van 1967 tot 1977 voorzitter van de NDP, de Nederlandse Dagblad Pers, en genoot nationaal erkenning en gezag.1 Eén van zijn wapenfeiten was het fenomeen redactiestatuut, waarin de verhoudingen tussen de journalisten en directie waren vastgelegd en vooral de redactionele autonomie was geregeld: de directie bemoeit zich niet met de inhoud van de krant. Chris Houwert, die nog wel eens bij zijn hoofdredacteur binnenstapte, zeker niet om een praatje over het weer of om over de hockey-uitslagen te praten, wilde zich niet laten beknotten door zo’n statuut. Toen hij merkte dat zijn weerspannigheid binnen de NDP nutteloos was, schreef hij zelf in een weekeinde een volledig uitgewerkt reglement voor zo’n statuut. In de volgende discussies bleven de hoofdlijnen overeind, enkele details werden gewijzigd. De NDP vond dat het statuut Houwerts creatie was, ‘een zegen voor de Nederlandse dagbladpers’, zo bleek later.2

Verder lezen?


Bronnen

46 / Enschede, een nieuwe stad in oude landschap van Twente?

Naar begin Geschiedenis